Vuilboomluis is 0,9 tot 2,4 mm lang en is zeer variabel van kleur: geelachtig groen, blauwachtig groen. Groenachtig zwart of bruinachtig. De kop en de poen zijn vaak donkerder dan de rest van het lichaam. Door het zuigen aan bladeren gaan deze zwellen en oprollen. Ook scheiden de luizen honingdauw uit waardop schimmels zich ontwikkelen.

De vuurwants komt op verschillende bloemen en planten voor. Hij is te herkennen aan de bonte, overwegend helder rode kleuren. De wants zuigt aan plantedelen. Deze zuigplekken worden vaak later kurkachtige plekken. Door het giftige speeksel wat in de plantencellen zit, zullen de nieuwe bladeren en bloemenknoppen die uit de scheuten voortkomen, scheuren en gaatjes krijgen in de bladeren en bloemknoppen en zelfs kunnen misvormen.

Wantsen komen op verschillende bloemen en planten voor. Wantsen zijn er in meerdere kleuren (vaak groen) en verschillende maten variërend van 4 tot 14 mm groot.Wantsen zuigen sappen uit de scheuttoppen en scheiden dan zelf gelijktijdig giftig speeksel terug in de plant. De zuigplekken worden vaak later kurkachtige plekken. Door het giftige speeksel wat in de plantencellen zit, zullen de nieuwe bladeren en bloemenknoppen die uit de scheuten voortkomen, scheuren en gaatjes krijgen in de bladeren en bloemknoppen en zelfs kunnen misvormen.

Wantsen komen op verschillende bloemen en planten voor. Wantsen zijn er in meerdere kleuren (vaak groen) en verschillende maten variërend van 4 tot 14 mm groot. Bruine wantsen, stinkwantsen (met bruine stip). Ziektebeeld donkere kleine prikplekken op bladeren en jonge vruchten tot een doorsnede van 2,5 cm. Er ontstaan bruine vlekken, verroestingen en verkurkingen.

Zowel de larven als de volwassen kevers eten in groepen van het blad van de wilg. Waar de beestjes hebben gegeten ontstaan bruine, verdorde plekken op het blad. De larven zijn ongeveer een halve cm groot en zijn zwart aan de bovenzijde en geel aan de onderzijde. De kevers zijn te herkennen aan de gestippeld bronskleurig of wit gevlekt (20-stippelwilgenhaantje) en zijn iets kleiner dan de larven. Het wilgenhaantje kan voornamelijk op jonge bomen schade veroorzaken.

De circa 10 cm grote wilgenhoutrups graaft gaten in de wilg. Vaak is er een azijnlucht te ruiken. Na een aantal jaren (dit kan al na twee jaar) is de boom zo aangevreten, dat hij ernstig is verzwakt en bij een harde wind zal omwaaien. Dan zijn de gaten die de wilgenhoutrups heeft veroorzaakt goed te zien.

In het voorjaar worden kleine gaatjes in het pas ontluikende blad zichtbaar. de gaatjes worden naar mate de bladeren groeien groter. Er zijn kleine lichtgroene rupsen zichtbaar die van de kleine wintervlinder afkomstig zijn. Ze eten niet alleen de bladeren, maar ook van de bloesems en vruchtbeginsel zodat de vruchten misvormen tijdens de bloei. Op de afbeelding hieronder ziet u de kleine wintervlinder (links) en de grote wintervlinder (rechts) van de rups.